| Menu |
|
|
 |
||
|
|
||
|
||
| Brudna woda, która została na pamiątkę po nocnej ulewie. Wcale nawet nie od razu zwróciłam na nią uwagę, stojąc na przystanku autobusowym. Dzień był pochmurny i taki też miałam nastrój. W pewnej chwili jednak spostrzegłam ją. Zwróciłam na nią uwagę, ponieważ wydało mi się, że widzę w niej odbicie księżyca. No, właśnie w pierwszej chwili pomyślałam, że to księżyc. Spojrzałam w niebo, bo jak to, przecież są chmury i księżyc nie powinien być widoczny.I patrząc w niebo stwierdziłam, że to nie księżyc, a słońce. Słońce, które lekko zasnuły chmury, było mało widoczne na niebie, ale całkiem wyraźnie przeglądało się w kałuży. I pomyślałam sobie, że warto czasem spojrzeć na życie z innej perspektywy niż zwykło się patrzeć, aby zobaczyć coś,czego pozornie nie ma. I pomyślałam, że to prawda, że "nawet w najmniejszej kałuży odbija się niebo", i że życie jest piękne, jeśli tylko jesteśmy ciekawi i chcemy to widzieć. I zrobiło mi się tak jakoś lekko na duszy. I jeszcze pomyślałam, że dobrze jest czasem popatrzeć w kałuże, bo gdybym wtedy w nią nie spojrzała, nie zwróciłabym uwagi na to, że tego dnia jest na niebie słońce. |
|